|
|
|
|
|
|
|
|
De zeedahlia is de grootste anemoon in onze wateren. Kenmerkend zijn de heldere dubbele lijnen op de mondschijf, die bij de mondopening beginnen en zich om de voet van de tentakels splitsen, om vervolgens te eindigen aan de rand van de mondschijf. De zuil is breder dan hoog en heeft een wrattige structuur, waaraan schelpdeeltjes en zand zijn gehecht.
|
De diameter van de zuil en de voetschijf wordt hier niet groter dan 100 tot 150 mm. De maximale hoogte bedraagt ± 60 mm. De tentakels bereiken een lengte van 20 mm.
|
De reeds genoemde kenmerkende lijnen zijn meestal rood, maar kunnen ook andere kleuren hebben. De kleur van de zuil en de mondschijf kan variëren van bruin, rood of oranje-geel tot groen of paars. De tentakels zijn meestal éénkleurig, maar soms is er ook een kleurverloop van de basis naar de top zichtbaar. De tentakels zijn vaak lichter van kleur dan de mondschijf.
|
De zeedahlia staat uitsluitend op hard substraat, zoals stenen, maar soms ook op veen en af en toe op pontons. Ze worden aangetroffen vanaf iets boven de laagwaterlijn tot op 16 m en meer.
|
Het westelijke deel van de Ooster- en Wetsterschelde, langs de Noordzeekust en Waddenzee op verdedigingswerken, havenhoofden en wrakken. Er zijn geen waarnemingen uit de Grevelingen of het Veerse Meer bekend.
|
Deze dieren leven van grote prooien, zoals garnalen, krabben en visjes.
|
|
Middellandse ZeeAdriatische ZeeNoordzeeOosterscheldeNoord Atlantiche Oceaan |
Duncan van Vliet
|
Mat Vestjens
|
Mat Vestjens
|
|
|
