Duikschool van Duncan van Vliet. Webshop van Duncan van Vliet.
Bloemdieren - Weduweroos / Sagartiogeton undatus (Müller, 1788)
 
Foto
Algemeen
De weduweroos valt op door de lange dunne tentakels, die van de voet tot de punt zijn voorzien van een fijn witte lijn. De tentakels zijn veelal langer dan de hoogte van de zuil. De weduweroos heeft een vrij grote mond, met duidelijk zichtbare gegroefde lippen. De zuil is lang, glad en is voorzien een streeppatroon. De zuil is altijd vrij van aangehechte deeltjes.

Afmetingen
De zuil kan een maximale hoogte van 100 mm bereiken, met een diameter van 20 mm. Meestal vind je exemplaren tot 50 mm hoog en een zuildiameter van 10 mm. De mondschijf is twee maal de zuildiameter en de tentakels zijn ongeveer vijf maal zo lang dan de diameter van de mondschijf.

Kleur
De zuil is glad, beige tot bruin van kleur, met verticale vuilwitte strepen. De mondschijf is iets lichter van kleur. De tentakels zijn min of meer doorzichtig, met een witte streep met hele fijne zwarte randen. Hierdoor lijkt het alsof de kerm van de tentakels wit is.

Habitat
Deze anemoon staat op hard substraat, soms tot halverwege de zuil in het slib of zand. De dieren lijken een voorkeur te hebben voor plaatsen met weinig stroming of golfslag, van de laagwaterlijn tot op +/- 30 m diepte. Vrijwel nooit in de getijdenzone.

Verspreidingen
De weduweroos komt voor in alle Nederlandse zoute wateren.

Opmerking
Bij deze dieren komen ook vechttentakels voor en deze zijn dan doorschijnend wit van kleur. De oude wetenschappelijke naam is Actinthoe undatus.

Gebied
  • Oosterschelde
  • Grevelingen
  • Veerse Meer
  • Noordzee
  • Noord Atlantiche Oceaan
  • Middellandse Zee

  • Fotograaf
    Duncan van Vliet

    Tekst schrijver
    Mat Vestjens

    Vertaler
    Mat Vestjens